lundi 17 janvier 2011
L'an 2011 serà un grand tuc !
1) Esitacion entre la rauba – talons e jogging – basquets : pendent la serada aviái la rauba amb los basquets
2) Aquesta fèsta èra organizada doas setmanas abans. Mas, contra tota espèra, èra terribla. Finalament es quand tot s'anóncia poirit que te regalas lo mai.
3) L'organizacion de la fèsta èra als mans d'amics … d'òmes ! Ai Ai Ai ! E ben sabètz qué .. a un moment, Maxim diguèt : « las filhas a taula ! » . E d'un còp, nos serviguèron ! Era quicòm d'excepcional per ieu, lo chòc es encara ancorat en ieu.
4) Carles qu'es un amic fòrça important per ieu, festejèt plan lo passatge a 2011 : passèri lo descompte (5, 4, 3, 2, 1, Bona Annada !!) a costat d'el que vomissiá, sus un banc.
5) De 8h a 5oras del matin, aquò passèt coma una ora ! Èri pertot, amb tot lo mond, a parlar, cantar e rire de longa !
6) Darièra imatge de la serada : Emilia, Carles (que anava plan aprèp aver dormit dins ma veitura) e ieu, dabans l'especiariá del vilatge a esperar los parents d'Emilia. Se disiam que la serada èra estada enorma, e la fèsta un pur bonur !
Lo jorn de Nadal !
Aquesta annada, dins ma familha, faguèrem quicòm de novèl per Nadal. De costuma, mon paire, ma maire e ieu anàvem en cò de mos grands per plan manjar : un còp del costat pairal (a Bram, aprèp Carcassona) , un còp del costat mairal (a Lesihnan, sabètz ont es). Quand sèm en forma, fasèm los dos !
Mas aquesta annada, es diferent. Faguèrem lo repais de Nadal (lo 25) amb tota la familha de ma tanta : la femna del fraire de mon paire (mas nooon es pas complicat ! Aquesta partida de ma familha es simpla coma bonjorn ..).
Alara me diretz : Qual es lo problèma ? Lo problèma es que ma tanta a 7 fraires et sòrres e que coneissi pas degun. (Es pas una fauta, disi ben « coneissi » e pas « coneissiái » per que aprèp Nadal, los coneissái pas mai).
Mas tota aquela istòria me fasiá pas tan paur qu'aquò fins a 8h del matin de Nadal .. Ma maire èra malauta ! (coma aquò li arriba un an sus dos, la fauta a un fruch de mar o un veire de vin). Bon rai ! Es solament al moment ont, mon paire, mos grands pairals e ieu dintrèm dins l'ostal de ma tanta e mon oncle, que sentiguèri lo malaise. Eran 30 contra nòstra pichòta còla de Cabrera (sens comptar mon oncle qu'es un Cabrera mas la diferéncia es qu'el conneissiá los autres).
Vos vau pas contar tota la jornada, mas per plan comprene : A un moment, èri soleta d'un costat de la taula granda e mos cosins (hallelujah, eles sabi quals son) e lors cosins de l'autra costat.
Ai mandat un SMS a ma melhora amiga : « S.O.S » Aquò resumís plan mon Nadal :)
Mas aquesta annada, es diferent. Faguèrem lo repais de Nadal (lo 25) amb tota la familha de ma tanta : la femna del fraire de mon paire (mas nooon es pas complicat ! Aquesta partida de ma familha es simpla coma bonjorn ..).
Alara me diretz : Qual es lo problèma ? Lo problèma es que ma tanta a 7 fraires et sòrres e que coneissi pas degun. (Es pas una fauta, disi ben « coneissi » e pas « coneissiái » per que aprèp Nadal, los coneissái pas mai).
Mas tota aquela istòria me fasiá pas tan paur qu'aquò fins a 8h del matin de Nadal .. Ma maire èra malauta ! (coma aquò li arriba un an sus dos, la fauta a un fruch de mar o un veire de vin). Bon rai ! Es solament al moment ont, mon paire, mos grands pairals e ieu dintrèm dins l'ostal de ma tanta e mon oncle, que sentiguèri lo malaise. Eran 30 contra nòstra pichòta còla de Cabrera (sens comptar mon oncle qu'es un Cabrera mas la diferéncia es qu'el conneissiá los autres).
Vos vau pas contar tota la jornada, mas per plan comprene : A un moment, èri soleta d'un costat de la taula granda e mos cosins (hallelujah, eles sabi quals son) e lors cosins de l'autra costat.
Ai mandat un SMS a ma melhora amiga : « S.O.S » Aquò resumís plan mon Nadal :)
dimanche 5 décembre 2010
A un espectator quinzista : " te siás perdut ? Venes veire de rugbí "
vendredi 3 décembre 2010
Serada d'integracion "Gaëlle"
Dins ma ciutat universitària, e mai precisament dins mon nivèl, sèm una pichòta còla d'amics. Pauc a pauc, sèm de mens en mens perque i a totjorn un que partís en Erasmus o qu'acaba sos estudis. Mas demòra una tradicion : la serada a la pista de patinatge.
En fach, una amiga èra una campiona de patinatge artistica. Emai se aguèsse arrestat dempuèi 4ans, a costat de ieu, es totjorn una granda campiona.
Quand arribèri de la fac, aprèp un jornada fòrça complicada, mos amics venguèron picar a ma pòrta e me diguèron :
- Lola !! Va plan ??
- Non .. vau plorar dins ma docha.
- Perqué ?
- Ò, me soi fach escridassar coma cal.
- E ben ven amb nosautres, òm va patinar !!!!! ditz mon amiga, subrexcitada.
Vaquí, dins la veitura, los tres amics preses a subrepassar Candeloro. Aprèp un pichòt MacDo (Doble cheeseburger natura, pichòt còca-còla, e mièja frita … Ara sabètz qué me prendre lo còp que ven)
arribèrem sus la glaça. Eram tres perque una de nosautres a pas volgut se ridiculizar. Mas bon, aprèp qualques torns de pista, las sensacions tornèron. Òc soi pas una granda debutanta : amb lo casco e l'inevitable « fau lo torn de la pista acrocat al relaisset en fusta »). A Narbona i a tanben una pista de patinatge, sèm pas de salvatges !
Çò que m'agrada lo mai dins aquesta serada, es lo moment ont mon amiga fa una pichòta demonstracion (vira sus ela pendent longtemps) e quand tot lo mond l'agacha, ieu brami « E ieu , la conneissi !! » |
vendredi 26 novembre 2010
Pendent lo cors …
En licéncia d'occitan, sèm 7 estudiants en cors. Mas de temps en temps, sèm mai quand los estudiants d'EAD (a distància) venon.
Ara, avèm d'astre perqué sèm 8. La pichòta sala del departament d'occitan (bon pas tant que la de romanés) me cambia de l'amfiteatre per los corses de MCC ont sèm 50 en tresena annada.
Doncas sèm 8 aquel dimars 21 de Novembre a 1o20. Lo mèstre es al tablèu e nosautres sus de cadièras, a escriure çò que ditz. Mas l'ambient es convivial, es totjorn coma aquò en occitan (enfin normalament).
Ieu, soi assetada en fàcia de la fenèstra e çò que me fa rire es que a ma drecha, i a totes los vièlhs : son 3 (pichòta còla uèi) e son los qu'escrivon lo mai. | ![]() |
Ma vesina d'esquèrra es una professora de las escòlas. Es genta e m'agrada de veire sus sas fuèlhas son escritura d'instit. Un pauc aprèp, demòra SuperÒc (non es pas superman, es encara melhor) : Es un estudiant que seguís los corses de segonda e tresena annadas al meteis temps. Es totjorn un pauc roge e li cal tubar e beure un còp (d'aiga) entre cada cors. |
Enfin i a doas filhas que forman amb ieu la còla dels joves. Sèm totjorn aquí per dire de conariás e lançar un rire baug general. Pendent qu'escrivi aquò, me rendi compte qu'aquesta classa es fòrça amusanta. |
… Carlòta, escota !!!
lundi 22 novembre 2010
Ara compreni !
L'annada universitària s'acaba de costuma al mes de junh çò que fa de bonas vacanças. Alara, coma un fum de joves, voliái trabalhar un pauc per me far quatres sòus per l'estiu e l'annada seguenta.
Bon coma aviái lo festenal Country a Miranda e lo Beach Rugby a Gruissan amb las pomponetas, podiái trabalhar pas qu'aprèp lo 18 de julhet. E coma lo mes d'agost es lo moment ont i a fòrça de fèstas, comprenètz que lo temps reservat al trabalh èra cortet. Mas trobèri : a l'ofici de torisme
L'ofici de torisme de … Lesinhan de segur !
A la reunion a l'ostal de la comuna, me soi dich que ja, èra perfièch per ieu per que la femna que animava la reunion disiá : « Devètz representar vòstra vila ! »
E finalement, es çò que fau de longa. Non ?
Comencèri amb fòrça d'enveja.
L'organizacion, las reponsabilitats e l'ajuda als toristas èran tot çò que m'agradavan. E mai los toristas que parlan pas francés. Mon paire me diguèt : « Fan cagar los toristas ! Manda-los dins de luòcs poirits, que tornen pas dins nòstre país! »
Un jorn, un òme dintrèt dins l'ofici e aprèp aver agachat los prospèctus, me demandèt se fasiái d'estudis de torisme … Heu non ! Ai dich que fasiái d'occitan e alà : « Ha mais ça ce parle encore ? »
Ò macarel ! Mas es pas possible, quin colhon !
samedi 20 novembre 2010
Lesinhan
Monsurets « enshortats », dometas mal cobèrtas
Viratz dins Lesinhan, pistant de descobèrtas
E finatz en pertot, amb d'uèlhs de falquet,
La glèisa, lo convent, mai l'ostal del Tonèl
Puèi, rafissètz los pòts « Un bien banal décor ».
Ieu vesi Lesinhan, amb los uèlhs dal còr
Avètz ausit cantar dins los pins de la Tor
Quand sona al cloquièr, l'angèlus de miègjorn
Los cigalons sadols de solelh e de lum ?
Avètz ausit bufar de la Cuca a l'Emprunt
Lo cèrç, aquel falord, que sens cap de mesura
En bramant coma un sord vos geta a la figura
Las odors de fenolh qu'a Sant-Jaume a panat ?
De còps es lo Marin, que se'n ven coma un rat
Pòrta d'odors de sal, plorineja dals uèlhs
E, passant per las vinhas, campèstres e morrèls
Amb un fum de moissals, met un pauc de verdura
E lo « soèr » a las nòu, quand tomba la frescura
E que Marin et Cerç se butan cap a cap
Ensajant l'un a l'autre de se butar un tap
Pas un brin de bufet que troba la serena
La frigola en pertot espandís son alena.
Las blandas e los chòts, los criquets e los grilhs
Cantan a qui mai mai, (a)magats dins los senilhs.
E, canta aquel bestial, tant e tant que la luna
De darrièr los morrèls que bòedan la comuna
Se'n ven traquet, traquet, coma femna curiosa
E trempant dins Orbiu sa rauba luminosa
L'ai ausida diguent a qualque estel(a)
« De perlòtas d'argent mancavan a mon vel ! »
E quand l'agost de fòc, tremola las garrigas
Veiretz dins Lesinhan, pinhats coma formigas
Quichant lo baloard que vomís afartat
Menervencs, Corbierencs, que van afarandats
Cap al « square » Barbès ont se cal rancunhar
Per escotar París cantat per Lesinhan !
Tastaretz aquels jorns a la font de la plaça,
Amistós e gaujós coma es la nòstra raça
Lo sang de Lesinhan, que raja dal vaissèl,
Aquò es Lesinhan, aquò es mon vilatge
E l'ai totjorn aimat dempuèi que tot mainatge
Per dessús lo pontilh agranavi los peisses
En passant per lo jorn ont ai finit de créisser
Assietats sus un banc, las sansuetas en fòc ;
Juscas al jorn de uèi ont lo pel s'enfarina
Ont malastres passats, e lo temps que camina
An daissat sus mon front com darrièr un araire
Los regons plan traçats de l'Esterne lauraire.
Roger Franc
Inscription à :
Articles (Atom)