mercredi 16 février 2011

Sant Valentin !

L’amor rend pas òrb, just completament baug !!

Pichòta lista de las malautiás mentalas de que se desvelopan amb la passion :

1) L’ obsession
« T’ai parlat de Juli ? Non perque Juli, es TRÒP genial. Sabiás qu’a l’atge de sèt ans Juli anèt faire de camping dans lo Cantal ? E qu’ aviá un gran de beutat sus lo genolh drech ? Cossí tròbas pas lo genolh drech de Juli super interessant ? »

2) La somission
« Juli ditz que lo ròse me va plan. Òc, ba sabi, ièr detestavi lo ròse. Mas soi granda, veses. Fau de concessions. E Juli, a fòrça l’uèlh per las colors, dempuèi qu’a pres un cors de cromatologia dins lo Cantal en 1989. T’ai parlat de son excursion camping quand aviá sèt ans ? »

3) La regression
« Juli ! Hiiiiiiii ! Mon pichòt lapin en sucre, mas coma es mânion ! Tròp tròp mânion ! Li podriá chapar los dets de pé aprèp los aver fach venir dins la crema anglesa ! Ha ha ha vau crompar un ors en pelussa per fèstejar aquò. Hi hou. »

4) L’allucinacion
« Lo ser, quand m’endormissi aprèp aver potonejat la fòto de Juli, vesi sa cara dins lo cèl. Un còp, e mai son perfil es aparegut sus un de mos tampax usat. Es un super signe del destin. »

5) Lo masoquisme
« Ai decidit de me tatoar Juli sus lo genolh drech. E puèi coma lo conneissi subretot online, vau apondre son pseudo Twitter, lo nom de son blòg, un best-of de son facebook, son adreça IP e lo numerò del telefòn del camping dins lo Cantal ont a dormit quand aviá sèt ans. »

6) La paranòia
« M’a agachada, ailà, non ? Òc, òc. A virat la tèsta dins ma direccion, a 70°, èri doncas potencialament dins son angle de vision. Ohmondieu ohmondieu ohmaïdivinity M’A AGACHADA. Espèra. Macanicha. Soi segura que m’a ausit. Òc. Nos escota. Chut parla mens fòrt nos a TRÒP grasilhadas, aquò rai que siá a 300 mètres. Dona-me mas besiclas ! »

7) L’esquizofrenia
« Agacha pas jamai dins ma direccion. Jamai. Los òmes son de conases. Me manca pas pus qu’a compensar via quicòm de sucrat o salat… enfin quicòm que se manja ... o pas »

8) La nimfomania
« Li vòli faire l’amor dins un camp de virasolelhs jos una doça brisa d’estiu que tornariá montar tendrament ma rauba e mostrariá mon ventre gonflat de desir e de pizza quatre formatges. Me prendriá salvagament al rebòrd de l’autostrada sus lo capòt de sa Seat Ibiza, jos l’agach atentiu de rotièrs en pausa que me getarián de tròces de bacon al visatge. »

9) L’agressivitat
« Quina es aquesta PUTA que li ausa parlar ? Non mas sòmii. Soi sus lo còp dempuèi uèit meses, e blam, arriva e li PARLA. I a vertadièrament de filhas que dobtan pas de res. Li vau petar los genolhs. Li arrancar los tendons. La mandar en golag dins lo Cantal. »

10) La compulsion
« Noooon pòdi pas sortir dissabte. Cal que torne classar ma colleccion Juli. Ai totes los tiquets de metrò qu’a getat aqueste mes a organizar, sens parlar de sos mocadors a explorar. A agantat una riniti la setmana darrièra. Puèi caldrà qu’ane tocar la pòrta de son ostal catòrze còps, per li probar mon amor. »



  Revirat e adaptat de Il me rend folle

lundi 14 février 2011

SNCF (del nòrd)

Lo tren, lo conneissi ! Dos còps per setmana, i soi dedins e se passa totjorn quicòm. Bon lo diluns, dormissi (pas que d’un uèlh, amb la paur de me retrobar a « Marseille Saint-Charles ») mas lo divendres, soi a l’espèra de tot : del tipe que fa semblant de dormir per pas pagar la bilheta, la classa d’escolans de Narbona qu’anèron a Monpelhièr (los paures), un òme amb son gos o una filha amb son gat, los joves amb la saqueta (version macdo), la polícia sncf (que se pren per lo FBI) … 
Aprèp Narbona (de còps càmbii de tren) es lo camin del paradís. De costuma es la nuèit e lo camin del paradís es un pauc escur mas bon conneissi per còr lo païsatge.
Al moment ont lo tren passa dabans una ostalariá, la votz de la femna pre-enregistrada ditz : « Prochain arrêt, Lézignan » (se pronóncia amb l’accent mièg-parisenc mièg-mecanic)


Me demandi totjorn se la SNCF a pas fach exprès per mas pauras aurelhas de defensora de l’accent lesinhanenc. 

Arribi a la gara de Lesinhan e quand las pòrtas se dobrisson, podèm entendre « Lézignan ! » amb l’accent perfièch de las corbièras. Aquò fa plaser !


(Abans, lo tipe a la gara disiá « Lesinhan la matraca » e donava las marcas del rugbí)
  
* Utilizacion del "on" (òm, 3PP o 1PP) *

vendredi 4 février 2011

Son a costat de tu

Ai una memòria de peis roge ! E aquò me fa cagar perque me vòli sovenir de tota ma vida, de totes los moments qu’ai viscuts (un pauc mai los bons moments). Mas es tròp complicat per ieu. Alara quand èri pichona, comencèri mon jornal intim (coma totas las filhas, dins un polit jornal Diddle).
A la debuta, escriguèri cada jorn mas pauc a pauc, segur, aguèri l’enveja de far quicòm mai qu’escriure (lo ser, entre 8h e 8h30). E quand aguèri lo temps de lo faire, aguèri tròp de causas de dire. Daissèri tombar.
Ara, ai d’amigas qu’an d’aparelhs fòto doncas ai un fum d’album sus mon ordenador amb totas las fèstas, los repaisses, las jornadas amb de collègas en fòtso e aquò me fa de sovenirs e ne soi plan contenta.
Mas mon amiga Emilia trobèt quicòm de genial ! Escriguèt sus son agenda escolara çò que faguèt pendent la dimenjada. Es l’idèa del sègle perque dins la setmana i a totjorn un cors (en MCC) ont me fau cagar (o ont ai ja tot comprès e val pas lo còp d’escotar).
Alara pòdi escriure mos sovenirs...


 
« Lo sovenir d’aquel jorn, val mai que tot » -LC-











*« en » frances revira en « ne » dabans un GV e en « en » dabans un particpi present*

lundi 17 janvier 2011

L'an 2011 serà un grand tuc !



1) Esitacion entre la rauba – talons e jogging – basquets : pendent la serada aviái la rauba amb los basquets
2) Aquesta fèsta èra organizada doas setmanas abans. Mas, contra tota espèra, èra terribla. Finalament es quand tot s'anóncia poirit que te regalas lo mai.
3) L'organizacion de la fèsta èra als mans d'amics … d'òmes ! Ai Ai Ai ! E ben sabètz qué .. a un moment, Maxim diguèt : « las filhas a taula ! » . E d'un còp, nos serviguèron ! Era quicòm d'excepcional per ieu, lo chòc es encara ancorat en ieu.
4) Carles qu'es un amic fòrça important per ieu, festejèt plan lo passatge a 2011 : passèri lo descompte (5, 4, 3, 2, 1, Bona Annada !!) a costat d'el que vomissiá, sus un banc.
5) De 8h a 5oras del matin, aquò passèt coma una ora ! Èri pertot, amb tot lo mond, a parlar, cantar e rire de longa !
6) Darièra imatge de la serada : Emilia, Carles (que anava plan aprèp aver dormit dins ma veitura) e ieu, dabans l'especiariá del vilatge a esperar los parents d'Emilia. Se disiam que la serada èra estada enorma, e la fèsta un pur bonur !

Lo jorn de Nadal !

Aquesta annada, dins ma familha, faguèrem quicòm de novèl per Nadal. De costuma, mon paire, ma maire e ieu anàvem en cò de mos grands per plan manjar : un còp del costat pairal (a Bram, aprèp Carcassona) , un còp del costat mairal (a Lesihnan, sabètz ont es). Quand sèm en forma, fasèm los dos !
Mas aquesta annada, es diferent. Faguèrem lo repais de Nadal (lo 25) amb tota la familha de ma tanta : la femna del fraire de mon paire (mas nooon es pas complicat ! Aquesta partida de ma familha es simpla coma bonjorn ..).
Alara me diretz : Qual es lo problèma ? Lo problèma es que ma tanta a 7 fraires et sòrres e que coneissi pas degun. (Es pas una fauta, disi ben « coneissi » e pas « coneissiái » per que aprèp Nadal, los coneissái pas mai).
Mas tota aquela istòria me fasiá pas tan paur qu'aquò fins a 8h del matin de Nadal .. Ma maire èra malauta ! (coma aquò li arriba un an sus dos, la fauta a un fruch de mar o un veire de vin). Bon rai ! Es solament al moment ont, mon paire, mos grands pairals e ieu dintrèm dins l'ostal de ma tanta e mon oncle, que sentiguèri lo malaise. Eran 30 contra nòstra pichòta còla de Cabrera (sens comptar mon oncle qu'es un Cabrera mas la diferéncia es qu'el conneissiá los autres).

Vos vau pas contar tota la jornada, mas per plan comprene : A un moment, èri soleta d'un costat de la taula granda e mos cosins (hallelujah, eles sabi quals son) e lors cosins de l'autra costat.
Ai mandat un SMS a ma melhora amiga : « S.O.S » Aquò resumís plan mon Nadal :)

dimanche 5 décembre 2010

A un espectator quinzista : " te siás perdut ? Venes veire de rugbí "

Lo dimenge es un jorn de fèsta
Al rugbí, totes i anem 
Despausar pantalons e vèstas
E cridem coma d'innocents

vendredi 3 décembre 2010

Serada d'integracion "Gaëlle"

Dins ma ciutat universitària, e mai precisament dins mon nivèl, sèm una pichòta còla d'amics. Pauc a pauc, sèm de mens en mens perque i a totjorn un que partís en Erasmus o qu'acaba sos estudis. Mas demòra una tradicion : la serada a la pista de patinatge.
En fach, una amiga èra una campiona de patinatge artistica. Emai se aguèsse arrestat dempuèi 4ans, a costat de ieu, es totjorn una granda campiona.
Quand arribèri de la fac, aprèp un jornada fòrça complicada, mos amics venguèron picar a ma pòrta e me diguèron :
  • Lola !! Va plan ??
  • Non .. vau plorar dins ma docha.
  • Perqué ?
  • Ò, me soi fach escridassar coma cal.
  • E ben ven amb nosautres, òm va patinar !!!!! ditz mon amiga, subrexcitada.
Vaquí, dins la veitura, los tres amics preses a subrepassar Candeloro. Aprèp un pichòt MacDo (Doble cheeseburger natura, pichòt còca-còla, e mièja frita … Ara sabètz qué me prendre lo còp que ven)
arribèrem sus la glaça. Eram tres perque una de nosautres a pas volgut se ridiculizar. Mas bon, aprèp qualques torns de pista, las sensacions tornèron. Òc soi pas una granda debutanta : amb lo casco e l'inevitable « fau lo torn de la pista acrocat al relaisset en fusta »). A Narbona i a tanben una pista de patinatge, sèm pas de salvatges !


Çò que m'agrada lo mai dins aquesta serada, es lo moment ont mon amiga fa una pichòta demonstracion (vira sus ela pendent longtemps) e quand tot lo mond l'agacha, ieu brami « E ieu , la conneissi !! »